تلخ

تمامی لحظه‌های تجربی من درست در کسری از زمان اتفاق افتاده است، کسری که راه حلی است برای چالشی چند ساله. مضحک است در بنیان. برای اینکه خود فریادی گویا از عدم درک و تمرکز است. علائم هشدار دهنده درک کجاست؟ و نسبت آن با غرور چیست؟ منتظر زمانی هستم که جیبهایم خالی از آرزو باشد و امیدوارم تا قبل از رفتنم چنین شده باشد. افسوس که حتی "نه" من نمی‌تواند حضور یک تبریک را ببرد.